“Zorgmedewerkers deden erg hun best om de verruiming van de bezoekregeling tot een succes te maken”

Implementatieadviseur Ivonne Lesman van het UNO-UMCG begeleidde het onderzoek naar de versoepeling van de bezoekregeling, dat plaatsvond bij Noorderzorg. Wat zijn haar ervaringen met de versoepeling en het onderzoek? En wat zijn de resultaten?

Wat was het doel van het onderzoek?

“Het onderzoek had twee doelen. Het eerste doel was inzicht krijgen in de gevolgen van een versoepelde bezoekregeling. Zo keken we bijvoorbeeld of de opgestelde bezoekregels in de praktijk nageleefd werden en  of deze hanteerbaar waren. Het tweede doel was om zicht te krijgen op de impact van de versoepeling op het welbevinden van zorgmedewerkers, naasten en bewoners."

 Hoe werd het onderzoek ontvangen en zijn er al resultaten?

“Wat mij opviel is dat iedere betrokkene direct enthousiast wilde meewerken aan het onderzoek. Iedere zorgmedewerker wilde de versoepeling tot een succes maken. Veel zorgmedewerkers en familieleden waren bereid om een interview af te leggen of de vragenlijsten in te vullen. We hebben veel waardevolle data kunnen verzamelen. De resultaten zijn verzameld en verwerkt in een factsheet

Hoe reageerden zorgmedewerkers op de versoepeling?

“Eigenlijk liepen vreugde- en angstgevoelens door elkaar heen. Zorgmedewerkers vonden het fijn voor bewoners en familie dat er weer bezoek mocht komen. Tegelijkertijd was er ook angst voor besmetting. Veel zorgmedewerkers vertelden dat ze thuis nog steeds het besmettingsrisico zoveel mogelijk beperkten: geen familiebezoek, boodschappen laten bezorgen en strenge hygiëneregels. De angst om zelf besmet te raken en zo collega’s of bewoners te besmetten was groot.”

 En hoe reageerden naasten en familie?

“Familie en naasten vonden het vooral heel fijn om weer op bezoek te mogen komen. Voor de bewoners, maar ook voor henzelf. Ze gaven aan dat ze zich heel machteloos hebben gevoeld tijdens het bezoekverbod.”

Wat deed de versoepeling met de bewoners?

“Over het algemeen heerste er blijdschap. Het bezoekverbod had op bewoners uiteenlopende effecten. Voor sommige bewoners, vooral mensen met ernstige dementie, gaf het rust. Met name in het begin. Andere bewoners werden er juist onrustig, angstig, verdrietig en boos van. Tijdens een interview vertelde een familielid mij dat haar moeder haar vroeg: ‘Ik heb toch geen strafblad, waarom mag ik dan geen bezoek?’ En een ander familielid vertelde dat haar moeder had gezegd: ‘Ik heb veel meegemaakt: de oorlog, de hongerwinter en het verlies van veel familieleden, maar dit is wel het ergste. Dit wil ik nooit meer’.” 

Wat is je vooral bijgebleven, nu je terugkijkt op de onderzoeksperiode?

“De geweldige inzet en de warme zorg die aan bewoners wordt gegeven. En de verdrietige, maar ook mooie verhalen die je in de wandelgangen en interviews hoort. Doordat ik drie weken mocht meedraaien voelde ik pas echt wat Corona heeft betekend in de zorgsector. En dan was ik nog in een organisatie waar geen besmetting is geweest. Hoe moet het zijn geweest op locaties waar het Coronavirus wel heeft aangeklopt? Daar kijken ze wellicht met andere ogen naar deze versoepeling. Wanneer doe je het goed: bewoners blijven beschermen met als gevolg eenzaamheid en sociale isolatie? Of toch versoepelen en accepteren dat het besmettingsrisico groter wordt? Het is en blijft een duivels dilemma.”