"Natuurlijk mis ik de bezoekjes, maar wat moet dat moet"

Bewoners reageren verschillend op de sluiting van hun verpleeghuis. Mevrouw Dien Pots (95) woont sinds november 2018 in de Reggevaart in Enter. Een psychogeriatrische afdeling van Carintreggeland. Hoe ervaart zij deze periode?

Weet u waarom er geen bezoek mag komen?

 “Eerst wist ik niet precies wat er aan de hand was. Soms vergeet ik dat wel eens. Ik heb de minister wel op tv horen zeggen dat bezoek niet mag. Natuurlijk is het niet fijn. De zusters doen hun best hoor. Maar met bezoek is het hier toch gezelliger. Het geeft ook afleiding. ”

Hoe krijgt u op dit moment wat afleiding?

 “Ik brei op dit moment heel veel. Dat deed ik eerder ook, maar de laatste tijd had ik er niet zo veel zin meer in. Ik ben gevraagd om vlaggen te breien. Dat is een hele klus, maar dat geeft niet. Ook worden er dingen georganiseerd. Vanmiddag komt er buiten iemand optreden. Ik ben benieuwd.”

En hoe houdt u contact met uw familie?

“Ik krijg kaartjes. En heel soms spreek ik een van mijn dochters of mijn nichtje. Die komen dan iets voor mij brengen. Kleding bijvoorbeeld of eendeneieren. Eendeneieren vind ik namelijk erg lekker. Als ze iets komen brengen, brengt een van de zusters mij even naar de tuin. De zuster neemt daar de spullen in ontvangst en ondertussen kan ik even met mijn dochter of nichtje praten. Ik mag niet voorbij het lint. Dat is te gevaarlijk. Bellen doen we ook. Mijn dochters hebben in overleg met de zusters een telefoon afgegeven, waar we elkaar ook op kunnen zien. Daar ben ik heel blij mee. Het voelt een beetje alsof ze echt bij je zijn als we bellen. De zusters nemen de telefoon voor me op, want dat is iets waar ik geen verstand van heb.”

Zou u bezoek toelaten, als u het voor het zeggen had?

“Nee, bezoek is veel te gevaarlijk. Ik zie genoeg nare beelden op tv. Je kunt dood gaan aan dat virus. En dat was ik nog niet van plan. Natuurlijk mis ik de bezoekjes. Daar kun je over zeuren, maar wat heeft dat voor zin? Wat moet dat moet.”

Heeft u misschien nog een boodschap of een wens voor de buitenwereld?

“Ik zou het niet weten. We moeten het gewoon maar even met elkaar uitzingen zo. En er het beste van maken. En ik hoop natuurlijk dat mijn kinderen en familie weer snel op bezoek mogen komen, want ik mis ze wel!”