Een huisartsopleiding ván en vóór Dhulikhel (Nepal)

Op bezoek bij de huisartsopleiding in Nepal

In augustus was Josca Fokkema, hoofd van de Huisartsopleiding met Ammy van Gooswilligen in Dhulikhel om namens de werkgroep UMCG-Nepalimed kennis te maken met Roshana Shrestha, de associate professor huisartsgeneeskunde van het Dhulikhel Hospital (DHos) in Nepal. Sinds afgelopen mei, is zij in functie. Haar benoeming maakte de langgewenste huisartsopleiding in het ziekenhuis mogelijk. De huisartsopleiding van het UMCG onderzoekt hoe zij ondersteuning kan bieden aan de pas gestarte huisartsopleiding in Nepal.

Hoe ziet de huisartsopleiding van DHos er uit?

De huisartsen die in DHos worden opgeleid, gaan leiding geven aan de buitenposten, inmiddels twintig. Deze outreaches zijn méér dan een medische post in moeilijker bereikbare gebieden. Zij fungeren als centrum van waaruit ‘levensloopzorg’ wordt geboden – van geboorte tot overlijden, met hulp bij acute ziekten, begeleiding bij chronische kwalen, preventie, educatie en vooral: aandacht en respect voor de mensen zelf.

In Nepal bestaan geen huisartspraktijken. Anders dan in Nederland worden huisartsen opgeleid in ziekenhuizen, met stages in outreaches, waar overigens vaak nog geen huisarts werkzaam is die hen kan opleiden. Dit betekent dat specialisten in het ziekenhuis meewerken aan de opleiding van deze general practitioners (GP). En dat moet ook, want het takenpakket van de GP is breder dan van de Nederlandse huisarts zoals het doen van een blindedarmoperatie of een keizersnee.

Sinds 2015

Sinds ik in 2015 in Dhulikhel was, is er op de eerste hulp veel veranderd. Er werkt nu een team van vier huisartsen en een emergency room-arts. En sinds begin juli is er een huisarts-in-opleiding die hier stage loopt, gevolgd door stages op andere afdelingen en een aantal buitenposten.

Wat is de rol van de werkgroep UMCG-Nepalimed?

Ten eerste helpt de werkgroep bij de invoering van een moderne begeleidingsmethodiek, waarbij met de huisarts-in-opleiding gestructureerde leergesprekken worden gevoerd. Ten tweede bevordert de werkgroep meer aandacht voor communicatie en samenwerking, zowel met patiënten als met medewerkers. In Nepal is huisartsenzorg veelal nog een ziekenhuis-specialisatie. Door de GP-opleiders in DHos te trainen in de ‘niet-vakinhoudelijke competenties’ wordt dit aspect van het vak ‘ziekenhuis-breed’ ontwikkeld en gestimuleerd.

Tijdens mijn bezoek heb ik op verzoek een paar workshops gegeven. Het was leuk om te merken dat niet alleen de huisartsen, maar ook andere medisch specialisten het interessant vonden om een andere manier van opleiden dan zij gewend waren te gaan onderzoeken.

Natuurlijk komt verandering langzaam; niets is zo lastig als ingesleten gedrag ombuigen. De interesse van de dokters die ik in DHos heb gesproken, vond ik echter zeer bemoedigend en stimulerend. Ik denk dat er met de huisartsopleiding onder leiding van dit bevlogen team veel te bereiken valt.
Hier werk ik graag aan mee.

Josca Fokkema, hoofd Huisartsopleiding UMCG

Foto: Huisarts-in-opleiding Arjun en opleider Roshana aan het werk op de Eerste Hulp.